Naucz się jednego z zastosowań hiszpańskiego trybu subjuntivo szybko i bezboleśnie!
Wyjaśnię Ci jedno z zastosowań subjuntivo. Jest bardzo przydatne, na pewno wcześniej czy później skorzystasz z niego.
W tym konkretnym przypadku chodzi o opisywanie rzeczy lub osób. A właściwie to opisywanie czegokolwiek.
Do opisywania po hiszpańsku nie zawsze potrzebujemy subjuntivo. Pewnie już to wiesz, bo to podstawowa wiedza. Jeśli chcesz coś opisać, po prostu to robisz za pomocą normalnych czasów.
Załóżmy, że coś sobie kupiłeś, niech to będą spodnie. Ktoś bliski do Ciebie dzwoni i chcesz się pochwalić zakupem. Opisujesz te spodnie:
Oye, me he comprado unos pantalones nuevos. Son negros, largos y tienen bolsillos a los lados.
Słuchaj, kupiłam sobie nowe spodnie, są czarne, długie i mają kieszonki po bokach.
To jest normalny, podstawowy opis w języku hiszpańskim. Zwykły czas teraźniejszy (Presente de Indicativo).
Dlaczego tutaj nie używamy Subjuntivo? Bo ja te spodnie mam w ręku, już je kupiłam. To coś realnego, ja już wiem, że takie spodnie istnieją, bo je po prostu mam. Zobaczyłam je w sklepie, kupiłam, a teraz je opisuję, bo je widzę na własne oczy.
Kiedy używamy Subjuntivo
A teraz inna sytuacja. Jestem na zakupach z koleżanką, szukam sobie spodni. Chcę, żeby koleżanka pomogła mi szukać, więc muszę jej powiedzieć, czego szukam.
Ja jeszcze tych spodni nie widziałam i nie wiem, czy znajdę takie spodnie, jakich szukam, ale już mam o nich jakieś wyobrażenie, wiem, czego chcę.
W takim przypadku opiszę koleżance te spodnie, które ja bym chciała kupić. Ja ich jeszcze nie widziałam, czyli one tak naprawdę na razie istnieją tylko w mojej wyobraźni, nie są czymś namacalnym.
W takich sytuacjach po hiszpańsku użyjemy trybu subjuntivo, a konkretnie czasu Presente de Subjuntivo.
Busco unos pantalones que sean negros y largos y que tengan bolsillos a los lados.
Oczywiście, możemy pójść na łatwiznę i nie używać czasowników, wtedy nie musisz się zastanawiać nad poprawnym użyciem czasów.
Busco unos pantalones negros, largos y con bolsillos a los lados.
W tym przypadku akurat można je pominąć, ale nie zawsze tak jest, więc powinieneś znać to zastosowanie.
To samo do osób i czegokolwiek innego, co chcesz opisać, ale jeszcze tego nie widziałeś na własne oczy, nie doświadczyłeś, nie wiesz, czy istnieje lub czy to znajdziesz.
Estoy soltera, pero quiero tener novio. Busco un chico que sea alto, guapo y que vista bien, que sea una persona amable y además que trate bien a los demás.
VS
Tengo novio, se llama David y es un chico alto, guapo, viste muy bien. Además, es una persona amable y trata muy bien a los demás.
Jestem singielką, ale chcę mieć chłopaka. Szukam chłopaka wysokiego, przystojnego, który się dobrze ubiera i jest miłą osobą i, poza tym, traktuje dobrze innych.
VS
Mam chłopaka, nazywa się David i jest wysokim chłopakiem, jest przystojny, dobrze się ubiera. Poza tym jest miłą osobą i dobrze traktuje innych ludzi.
Subjuntivo służy nam tutaj do opisywania tych osób lub rzeczy, które nie są (jeszcze) namacalne, są jedynie naszym wyobrażeniem czegoś, czego chcemy, szukamy, potrzebujemy.
Subjuntivo ma wiele innych, bardzo konkretnych i logicznych użyć. 13 takich zastosowań jest zebranych w e-booku „Subjuntivo na pewniaka”, na którego możesz rzucić okiem tutaj: